Ik slaapwandel. 
Vaak is het niet wandelen, want blijf ik in bed, maar ik weet even niet hoe ik dat zou moeten noemen. Hardop dromen?
Dan ben ik druk aan het rommelen naast het bed en kijk ik naar denkbeeldige hertjes die van een plas limonade drinken, althans, dat vertelt Emiel mij de volgende dag, want ik maak hem vaak wakker met mijn verhalen.

Af en toe is het best hilarisch, vooral die keer dat we paranormal activity hadden gekeken en Emiel ‘s nachts wakker werd van een dreun en mij zag staan aan het voeteneind van het bed, starend naar hem.
WHAT THE FUCK BEN JE AAN HET DOEN?!!
Hij vond de film namelijk best spannend.

Ik heb het altijd al gehad, als kind al liep ik soms naar beneden.
Ook heb ik meerdere littekens in mijn gezicht te danken aan de combinatie hoogslaper en nachtelijke avonturen.

Voor mijzelf is het niet echt lastig, voor Emiel wel, die maak ik best vaak wakker met wilde verhalen of bewegingen. En hij mag op zo’n moment niet zeggen dat ik droom, want dan word ik boos.
Meestal praat ie een beetje mee en zegt ie op een gegeven moment “Ga maar weer slapen.” de volgende dag weet ik zelf vaak weinig meer van het voorval. 

Maar er is een nieuwe ontwikkeling, afgelopen weekend maakte ik Emiel wakker.
“Mijn hele kussen is volgegooid met wijn!” ondertussen rook ik aan mijn kussen.
Emiel probeerde me te sussen en uit te leggen dat ik droomde.
“Nee maar echt! Ik droom niet! Het is geen droom! Het is echt! Mijn hele kussen zit onder de wijn!”
“Nou vertel mij dan maar eens wie jouw hele kussen volgegoten hebben met wijn en hoe ze dat gedaan hebben.”
“Ehm eeh….Het zijn andere mensen! Die slaapwandelen! In ons huis!”
 
En toen besefte ik me natuurlijk ook wel dat dat een beetje gek was en ben ik weer gaan liggen om verder te slapen.

Ik vind het best grappig dat ik nu tijdens het slaapwandelen/hardop dromen ga ontkennen dat ik droom..