Ik leerde Chantall begin 2009 kennen door haar blog www.maanisch.com , dat ik toen al jaren las. 
We sloegen aan het mailen, werden vriendinnen. 
Bumpy rides zijn ons beiden niet vreemd, maar wat er de laatste maanden in haar leven gebeurd is hobbeliger dan een bumpy ride. 

Haar mama bleek kanker te hebben en ligt al maanden in het ziekenhuis, haar papa werd ontslagen, ik kan het allemaal wel vertellen, maar nooit zo mooi als zij, want ze deelt alles op haar blog. (TIP!)

Het mooiste is dat bij de pakken neerzitten voor haar geen optie lijkt, in plaats van zich op te krullen in bed om er nooit meer uit te komen, wat ik overigens heel goed zou begrijpen en zelf waarschijnlijk wel gedaan had, is zij begonnen met het fantastische project “Tielse Tinten”. 
Ze verwerkt haar emoties in schilderijen en laat deze achter in het ziekenhuis van Tiel, waar haar mama ligt, je mag ze gratis meenemen en houden, maar leuker is als je in ruil voor een schilderij een donatie doet aan KWF Kankerbestrijding.  
Dat je in zo’n heftige periode nog steeds focust op goed doen voor een ander zegt heel veel over Chantall en haar persoonlijkheid.

Ik ben zo fucking fucking trots op haar, ik ben er zo trots op dat ik zo’n geweldige vrouw mijn vriendin mag noemen, ik ben trots op haar kracht, ik ben trots op alles wat ze doet, veel mensen kunnen een voorbeeld aan haar nemen.  

Lees alles over dit mooie project op: http://www.tielsetinten.nl/

En like haar op facebook: http://www.facebook.com/TielseTinten 



 love u babe. x